Aşk Tarafların, köpeklerin arasındaymış gibi korkusunu göstermeden kendilerini kanıtlama ihtiyacı güttüğü insanlar arası düzensiz kuruluş. İki kişiden puşt olanın diğerini bebe masumiyetindeki fütursuz adımlarıyla kaygılandırmaya hakkı olduğunu sanması hâlinde devreye “adalet” arayışı girer. İsyanı elden bırakmamanız şiddetle tavsiye edilir. Dişler kenetlensin, göz kararsın. Özellikle midenin ve bacakların iyi örgütlenmesi gerekir, hüzün ilk oralara vurur. Bön bön bakmayı

Romantizmini yapıp suyuna ekmek banmalı bir girizgâh, Bazen bir kelimeyle tanışıp kendi hayatına dahil etmek ve kanıksamak garip bir aydınlanmayı beraberinde getiriyor: Sekiz bin dokuz yüz yetmiş kere buluştuğunuz bir dostunuzla ettiğiniz yedi yüz yirmi altı bin üç yüz kırk beşinci sohbetinizde bir anda ağzınızdan çıkan “temaşa et-”, Ahmet Hamdi Tanpınar’ın suretinde, bi çay içip kalkışmışa döndürüyor insanı. On altı yaşında, ölü edebiyat hocalarının sınavda çıkacak zoruyla

Huzur Liste'ye başlamadan kısa bir azar, Bu liste pencereden kafasını uzatmamış o her şeyin en başındaki iyimserliği taşımamaktadır. Tahmin edilmesi zor olmayan cehennemleri görmüş gelmiş, saçları iyi bir rüzgarla havalanan şerefsiz iyi kalplere ve kendinden başkalarını düşünebilenlere armağan edilmiştir. Tüm üzüntülerin önündeki sabah, bayat ekmeğin üzerine süreceği reçelin çilek mi kayısı mı olacağına karar vermek hafife alınamayacak bir meziyettir. Bir Fındık İçine Sı

Yazılmış tüm iyi mektuplara meydan okumaya gerek yok: Sesler titrer, nabız hızlanır ve yanaklar kızarır. Bunlara hiç gerek yok. Upuzun trenlerin penceresinden hızlıca geçip giden bir ağaç gölgesi gibi her şeyi çözmüş gibi durmak da olmaz. Bu kadar mütevazı olsam dünyaya ikinci kez sızmazdım. Tahmin edeceğiniz üzere sızmak kolay olmadı. Önce karşındakinin gücünü tartan iyi bir pençe atıldı. Iskalamadı diye de şimdi kolay sanılmasın; tırnağımın dipleri hâlâ sızlıyor. Havasını

Hayalet Sibel hiç hoşlanmadığı müteveffa edebiyat öğretmenini, gofreti ve aşk acısını tek bir potada eritiyor.

Haziran ayı. Okulların kapanmasına son bir hafta. “Taam artık, önlük giymeyin. Üstünüze beyaz bir lakos, alta da ne giyerseniz giyin.” ayı. Finalde karne günü, bu sefer hiç karışmaca yok. Kıyafet algoritmasıyla oynanan çocukların aklı karman çorman: elbisesiydi, kazağıydı, kendini bırakan muz çorabıydı, cırt cırtlı ışıklı ayakkabısıydı ve hepsinin üstüne çöken haziran sıcağıydı. Hepsi canını mahalleye zor attı; nihayetinde tişört-şort ve ayak parmaklarının fırladığı terlikler